A common money laundering strategy involves the scammer reaching out to you via email or a job listing. They may try to convince you to accept a sum of money and to use your personal bank account to transfer it to another account, allowing you to keep a percentage. Usually, their rationale behind this circuitous transmission is that it would be easier and more efficient to use your account instead of theirs. The scammer is actually trying to acquire your bank account information.

No i jeśli działanie wygląda na szwindel (a wygląda), to prawdopodobnie jest szwindlem. Czy muszę mówić, że normalna firma nie każe na danych i pieniądzach klienta operować z użyciem własnego sprzętu i konta? Ja rozumiem, nikt nikogo tu do przestępstwa nie zmusza (tylko ładnie prosi), ale oferta tak śmierdzi, że naprawdę można by nie czekać, aż ktoś się nabierze na coś, co ewidentnie jest pułapką na łosia. Tymczasem - przecież nie zadzwonię na policję, żeby przyjechali na LinkedIn. Całujcie psa w rzyć, chcecie promować przestępców i pomagać w naciąganiu ludzi, to sobie tak róbcie.

A może po prostu jestem niepoprawnym idealistą...

Ale zaraz, ale o co chodzi? W ogóle jakie ja miałem stacje na tej liście, której już w odbiorniku nie widzę? Ale po kolei - odbiornik i stacje na nim dodane do ulubionych były widoczne pod linkiem nuvola.link/sr (słowo-klucz: były). Na szczęście wciąż jeszcze była możliwość eksportu stacji z zamykanego właśnie serwisu (Frontier Nuvola), tylko jakie ja tam miałem hasło? Ale skoro miałem tam zdefiniowany czynny adres e-mail, mogłem się dostać - wystarczyło wymusić zmianę hasła.

No dobrze, po chwili miałem już plik z eksportem (żeby tam jeszcze człowiek mógł gołym okiem coś wyczytać...) i mogłem się zarejestrować w nowym serwisie Airable - należy wykorzystać podany na odbiorniku kod, jest tam funkcja importu stacji z pliku, więc po paru minutach klikania i czekania... Jest! No, prawie - jak odbiornik ma wiedzieć, że listę ulubionych stacji będzie teraz obsługiwać nowy serwis?

Szczęściem wszystko się dobrze skończyło, a programiści zrobili to poprawnie - po prostu zadziałało, i to chyba nawet przed restartem odbiornika (co jednak zrobiłem, bo - jak mawiał kolega - reset ma właściwości uzdrawiające). I nawet nie trzeba się martwić, że dostawca został zmieniony. Witamy w dwudziestym pierwszym stuleciu - it just works!

1. "Unikaj dużych spotkań. Zdaniem dyrektora generalnego Tesli duże spotkania marnują cenny czas i energię. Ponadto zniechęcają do debaty, ponieważ pracownicy nie mają faktycznie swobody wypowiedzi i nie są otwarci. A im więcej uczestników takiego spotkania, tym mniej czasu dla każdej osoby na zabranie głosu". Cóż, Ameryki tym nie odkryto, wszelkie "zbędne zebrania z utrudnioną komunikacją" to zmora i marnowanie czasu. Choć nie miałem wielu okazji w takich spędach uczestniczyć, prosi się to o jakiś ośmiogodzinny atak grypy... Ale firmy, z którymi się zetknąłem, marnowały życie pracowników również na inne rzeczy, więc przechodzę do punktu kolejnego.
2. "Odpuść sobie spotkanie, jeśli nie wnosisz wkładu w jego przebieg. Według Elona Muska, jeśli uważasz, że spotkanie, na które zostałeś(-łaś) zaproszony, nie wymaga twojego wkładu czy decyzyjności – nie warto, abyś brał w nim udział" - niby to oczywiste, już chyba dekadę temu stosowaliśmy zasadę nietrzymania jeńców na zebraniach. Nie oznaczało to oczywiście wyrzynania zbędnych uczestników. No dobrze, ale co robić, jeśli według tego kryterium codzienne spotkanie jest zbędne, bo na przykład pracujemy w obsłudze klienta i nie wiemy, co danego dnia będziemy robić, a zdajemy z tego sprawę programistom? Albo za dwa dni opuszczamy firmę na zawsze, a każą nam iść na szkolenie ze stosowanej wyłącznie w tej firmie procedury X? Jakby się miało już w rękach świadectwo pracy, można by jeszcze ewentualnie w tym miejscu postukać się w głowę... Pozostaje też otwartą kwestią, czy kiedy zbędne zebranie przerywa nagle telefon od klienta, ale na monitoringu serwerów widać, że nie dzieje się nic pilnego, to należy kontynuować zebranie (bo firma nie zajmuje się przecież ratowaniem życia), czy też zbędne zebranie musi jeszcze dodatkowo zaczekać na obsługę zgłoszenia telefonicznego. Moim nieskromnym zdaniem trwającego pięć minut wspólnego codziennego modlenia się do sufitu o jakiś meteor albo chociaż deszcz ze zraszacza nie wolno przerywać i skazywać uczestników na czekanie na dziesięciominutową obsługę telefonu z pytaniem (przykładowo), czy jest kierownik i czy wie już, czy zgłoszenie sprzed tygodnia rozwiązano, gdyż jest to skrajnym idiotyzmem... Może powinienem był przed każdym takim zebraniem po cichu odłączać telefon?
3. "Zapomnij o łańcuchu dowodzenia. Musk radzi liderom, aby komunikowali się ze swoimi współpracownikami bezpośrednio, a nie za pośrednictwem przełożonych czy menedżerów. Taka komunikacja przyspiesza bowiem podejmowanie decyzji" - bardzo ładnie (przynajmniej póki nie pracujemy dla armii), tylko potem dostaniemy serię wyczerpujących pytań, jakim prawem rozmawialiśmy z panią Z. Nieważne, że pani Z. świetnie zna temat i dobrze się z nią rozumiemy, zupełnie inaczej niż ze swoim kierownikiem w tej firmie, w której nic nie można, za to wszystko trzeba...
4. "Bądź precyzyjny, a nie przemądrzały. Zdaniem właściciela Tesli używanie technicznego żargonu i sformułowań powszechnie niezrozumiałych spowalnia komunikację. Swoim pracownikom radzi, aby ich komunikaty były: zwięzłe, rzeczowe i przede wszystkim łatwe do zrozumienia" - OK, ale też nie można popadać w przesadę i zakazywać inteligentnym myślenia, bo to obraża bezmyślnych. Kiedy tłumacząc się z niewykonania podobno potrzebnej akcji, spytałem: "A to nie jest tak, że nie trzeba w ogóle tego robić?", poproszono mnie, żebym używał przeczeń normalnie. Kiedy tłumaczyłem pośpieszne wykonanie zadania bez potrzebnego zwykle opisywania każdego kroku i mówiłem, że to wymaga za dużo buchalterii, zostałem opieprzony za używanie niezrozumiałych słów - to już spora przesada, kiedy można zwyczajnie powiedzieć "nie rozumiem, co mówisz" i poprosić o szerzej znany zamiennik, np. "papierkowa robota". I nie przekonacie mnie, że użyłem niezrozumiałego technicznego żargonu. Parafrazując Kabaret Ani Mru Mru - uczcie się, to będziecie rozumieć.
5. "Zrezygnuj z częstych spotkań. Jak zaznacza założyciel SpaceX, nie ma lepszego sposobu na marnowanie czasu pracowników, jak angażowanie ich w częste spotkania. Radzi, aby spotykać się rzadziej, a wspólny czas wykorzystać na: kreatywną współpracę i rozwiązywanie pilnych problemów. Zauważa przy tym, że większość wyzwań można rozwiązać: telefonicznie, mailowo lub prowadzić komunikację ze współpracownikami na takich kanałach, jak Slack czy Discord. „Nie przerywaj pracy swojego zespołu, jeśli jest to niepotrzebne!”". W tym miejscu stwierdzam (podkreślam, nie jestem programistą, choć ze zwinnymi metodykami wytwarzania oprogramowania trochę miałem do czynienia), że w poprzednich firmach chętnie byłbym zrezygnował z codziennych spotkań roboczych całkowicie. Oczywiście inaczej to wygląda (i ze spotkań nie rezygnuję), gdy cały zespół robi mniej więcej te same rzeczy, a w grupie faktycznie jest co omawiać, jednak źle wspominam regularne stwierdzanie, że nie wiem (i nie będę wiedział), co będę dziś robił.
6. "Zachowaj zdrowy rozsądek. To dość specyficzna zasada, ponieważ odnosi się do… subiektywnego oceniania odgórnie przyjętych zasad panujących w firmie. Zdaniem Muska, jeśli reguły obowiązujące w przedsiębiorstwie nie mają sensu, ponieważ nie przyczyniają się do postępu, nie adresują twojego aktualnego wyzwania… nie warto się do nich stosować. Chodzi o to, żeby nie być przysłowiowym baranem, podążającym za stadem owiec" - wszystko pięknie, ale spróbujcie wytłumaczyć przełożonym, że jak w procedurze jest napisane, żeby wykonać po kolei punkty a), b), c) i d), tymczasem wy robiąc punkt b), poprosicie kolegę, żeby zrobił c), to naprawdę nie będzie to przestępstwo. Albo: wytłumaczcie, że gdy dostawca usługi zamiast o zwykłej godzinie wykonać konserwację systemu, napisze, że dziś nic nie zrobił, a wy przekażecie reszcie firmy, że o ustalonej godzinie z powodzeniem nic nie zrobiono, to wcale nie jest to grzech śmiertelny i powód do ekskomunikowania. Szczerze życzę powodzenia.

Tytułem podsumowania, na które wpływ będzie miała wieloletnia współpraca z programistami, zacytuję kolegę: "Żeby być programistą, to trzeba - wiesz - odłożyć normalność na bok".

Cud się stał pewnego razu! Zadania nagrywania na odłączonych kanałach HBO zostały wykonane. Do nowo nagranych filmów też mam dostęp. Tylko siadać i oglądać! Może ktoś o takim przypadku testowym nie pomyślał...

A po kilku godzinach okazało się, że nie jest tak różowo. Pewnie na funkcję Nagrywarki składa się kilka systemów, więc usunięcie kanału z dostępnych nie usuwa nagrań natychmiast. I tak dalej. Miałem więc te dodatkowe kilka godzin na oglądanie, ale nie więcej.

Mam nadzieję, że działające rozwiązanie obsługuje wszystkie możliwe przypadki testowe (ważne bilety na wybrany kurs kupione w stacjonarnych kasach powinny pozostać ważne; bilety kupione po pierwszym otwarciu sprzedaży - sprawdzić, czy nie powinny być unieważnione, a koszty zwrócone; trzeba pilnować, żeby nie sprzedać wielu biletów na to samo miejsce; nie wolno unieważnić przypadkiem biletów na kurs, który przy korekcie wcale nie zniknął z rozkładu itd.), no i... Naprawdę nie chcę już słyszeć dziwnych pytań, czemu już teraz kupuję bilet. Tym bardziej że promowane jest wczesne kupowanie biletów, bo wtedy są niższe ceny, a przynajmniej wyświetlają się niższe ceny, co jednak niekoniecznie idzie w parze z możliwością nabycia biletu.

Ciężko tę sowiecką technikę na trzeźwo ogarnąć.

Drogi Klaudiuszu! Będąc człowiekiem za pan brat z polityką i z politykami powinieneś, młody człowieku, dawno już zarzucić nadzieję, że oni po pierwsze rozumieją, co mówią, po drugie wiedzą, co mówią, a po trzecie mówią z siebie, a nie z przysłanej ściągi. A potem zaklinają się na wszystkie świętości, że wyjęte z kontekstu, że nikt ich nie rozumie - w kółko to samo. A my - jak te głupki - słuchamy i próbujemy polemizować.

Właściwie to obawiam się, że wyjaśnień rządowej tuby propagandowej nawet nie powinienem słuchać, bo musiałbym sobie jakiejś whisky nalać dużą dawkę przypominającą, pewnie na trzeźwo nie dałoby się tego przyjąć...

Nie ma co dyskutować, nie ma z kim, nie ma o czym - to najłatwiej... Zamknąć tylko drzwi i można nawet goździem jakimś zabić, żeby policja spokojnie mogła chronić paroma kordonami... I uważać, że się wygrało. A może los się okazać niełaskawy!... Chociaż chwilami za mało rychliwy. A, co ja się tu mieszam, to nie moja sprawa. My mamy tutaj muzyczne historie, a państwo mogą się odzywać, przypomnę: Wojciech kropka Mann at Nowy Świat kropka online... A właśnie, jeszcze mogą ustawę zrobić, żeby zakazać radia internetowego. No bo też: brzęczy, brzęczy, przeszkadza... Pozamykać to wszystko w jasną cholerę, postawić swoich ludzi i będzie miło, spokojnie... I wtedy zabijemy gwoździami drzwi do całego kraju. I będzie cieplutko i przyjemnie.

Cóż powiedzieć... Może trzeba kraj podzielić? Żeby ci, którym nikt nie będzie tłumaczył, że czarne jest czarne, a białe jest białe, mieli tam swój grajdołek otoczony drutem kolczastym? Tylko proszę ich tam nie karmić!

Następnego dnia mój ulubiony punkt Narodowy wywiesił (w końcu!) informacje - są terminy drugiej dawki przy szczepieniach pierwszą dziś i jutro, nazwa szczepionki jest, godziny otwarcia są... Tylko że punkt otwarty do 18:00 jest o 16:30 zamknięty na głucho i nawet telefonów nie odbiera. To ile oni mieli tych szczepionek? Tradycyjne 30?

Rozwiązanie? Nie używać Internetowego Konta Pacjenta. Po przeczytaniu w Sieci zgłoszeń, że ludzie nie mogli usunąć wyznaczonego terminu i zablokowali się całkowicie (a musi się usunąć poprzednio ustalony termin, żeby w ogóle szukać nowego, co również nie jest mądre), bałem się usuwać termin w ogóle, za to... Wystarczyło zadzwonić do zawiadującego szczepieniami szpitala (tak, jako numer tego punktu szczepień dostałem numer szczepiennej infolinii szpitala) i tam wybrać termin. Okazuje się nagle, że szczepionki są, terminy dostępne są, wszystko to nawet parę dni od bieżącej daty... A w lokalnych wiadomościach można było przeczytać, jaki zaliczyliśmy falstart. Około tygodnia minęło, nim IKP zaczęło pokazywać w tym punkcie terminy szczepień. No cóż, spróbujemy.

Po którejś takiej promocyjnej subskrypcji (dawno zamkniętej - expired on Sep 23rd, 2019) pozostał mi już tylko ślad na koncie w Packt. Przy nowej ofercie subskrypcyjnej w Packt ten ślad nie pozwolił jednak na wykupienie nowego pakietu. No to poprosiłem support o pomoc. Kazali wyczyścić ciasteczka w przeglądarkach, coś tam zrobili i poprosili o odczekanie doby. I wtedy się zaczęło.

Miałem kiedyś skonfigurowane automatyczne płatności dla Packt, no ale w życiu bym się nie spodziewał, że za usunięcie nieczynnej subskrypcji się coś naliczy. A tu proszę, 367 EUR ściągnęło z karty. Oczywiście nigdzie pieniądze nie przepadły, zaproponowano mi nawet przyjęcie części kwoty na poczet przyszłych zamówień z oferty, ale że po porannym obciążeniu konta miałem już pewien uraz i straciłem ochotę na subskrypcję, poprosiłem o zwrot. Wszystko pięknie, zwrot przyszedł, tylko akurat jest to zły czas na płatności w tę stronę. Zapłacenie kwoty obciążyło konto złotówkowe - przeliczyła się waluta, a żeby zwróciły się pieniądze na to konto, zaliczyłem kolejne przeliczenie waluty, więc na tej transakcji zbiedniałem o 70 PLN. Na razie przeszła mi ochota na ich książki. Może jakąś jedną, jakby znowu za 5 EUR w promocji była...

Tak poza tym - można przy tym właściwie tylko wspominać dobre czasy praktycznie nieistniejącego już radia - Trójki. No bo do słuchania pozostała jedna godzina tygodniowo (Jerzy Kordowicz), a wszyscy znaczący redaktorzy się wyprowadzili...

Nie doczekałem się odpowiedzi, ale oczekiwaną płytkę dostałem! Tylko że w Trójce znów powtórka z pogrzebu, znów ze starej gwardii została tam może trójka, znów nie ma Płyt Tygodnia. Na szczęście na liście albumów, których jeszcze nie mam (a chciałbym mieć), bardzo niewiele pozycji już zostało. No i w Nowym Świecie jest do słuchania jeszcze więcej, niż za dobrych (lecz minionych) czasów było w Trójce - aż nie ma kiedy tego wszystkiego słuchać, a lista nieprzesłuchanych zaległości tylko rośnie. Ale dawnych czasów żal. Choć oczywiście można otworzyć Taśmotekę, zacząć słuchać audycji sprzed kilkunastu lat i w ogóle udawać, że to wszystko się nie zdarzyło...